وى در هفت سالگى به مكتب رفت و كتاب جامع المقدّمات و نصف كتاب سيوطى را به خوبى آموخت و در ميان شاگردان ، امتياز ويژه‌اى يافت . سپس در مدرسهء علميهء نوربخش ، تحصيلات خود را تكميل كرد و در هجده سالگى ( 1310 ق ) به حوزهء علميه اصفهان عزيمت نمود و در مدّت چهار سال ، در مدرسه صدر به ادامهء تحصيل پرداخت . وى در سال 1314 ق ، با درخواست پدرش به زادگاهش برگشت و پس از ازدواج ، مجدّداً به اصفهان رفت و پنج سال ديگر به تحصيل و تدريس اشتغال ورزيد . در سال 1319 ق ، مجدّداً پدرش او را به بروجرد فراخواند و سپس وى را به نجف اشرف فرستاد . « 1 » او پس از ورود به نجف ، به حوزهء درس آية اللَّه آخوند خراسانى ، استاد بزرگ عصر ، رفت و نُه سال تمام از محضر ايشان ، مستفيض شد . او كه از 27 سالگى مجتهدى مسلّم محسوب مىشد ، دروس فقه و رجال خود را در خدمت آية اللَّه سيّد كاظم يزدى و آية اللَّه شريعت اصفهانى فرا گرفت . « 2 » پس از نُه سال تحصيل در نجف اشرف ، در سال 1328 ق ، با دريافت اجازه اجتهاد از آخوند خراسانى و آية اللَّه شريعت اصفهانى ، به وطن مراجعت كرد و مورد استقبال علما و اهالى بروجرد قرار گرفت . آخوند خراسانى نيز با ارسال نامه‌اى به پدر ايشان ، ضمن تشريح شخصيت علمى وى ، سفارش كرد كه او را به عنوان مجتهد مطلقِ جامع الشرائط بشناسد و به مردم ، معرّفى كند . سپس ، ايشان براى مدت 33 سال به تدريس و تبليغ و تأليف در آن ديار پرداخت « 3 » تا اين كه با دعوت بعضى از علما ، در روز چهاردهم محرّم 1364 ، مطابق با نهم دى ماه 1323 ، در ميان استقبال پُرشور صدها تن از علما و دانشمندان و طلّاب حوزهء علميهء قم - كه در ميان آنها حاج آقا روح اللَّه

--> ( 1 ) . ر . ك : همان ، ص 96 - 100 . ( 2 ) . همان ، ص 100 . ( 3 ) . همان ، ص 107 .